Zgodnie z ustawą o rachunkowości, wartość stanu końcowego rzeczowych składników aktywów obrotowych, gdy ceny nabycia jednakowych składników są różne, można ustalić metodą:

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, wartość stanu końcowego rzeczowych składników aktywów obrotowych, gdy ceny nabycia jednakowych składników są różne, można ustalić metodą:

1. a) średniej ważonej, FIFO, LIFO lub szczegółowej identyfikacji rzeczywistych cen. poprawna
2. b) wyłącznie średniej ważonej lub FIFO, ponieważ LIFO jest zakazane.
3. c) wyłącznie FIFO lub szczegółowej identyfikacji, bez możliwości stosowania średniej ważonej.
4. d) wyłącznie LIFO lub średniej ważonej, bez możliwości stosowania FIFO.

Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ustawa o rachunkowości w art. 34 ust. 4 wymienia cztery dopuszczalne metody: ceny przeciętne (średnia ważona), FIFO, LIFO oraz szczegółową identyfikację. LIFO jest zakazane tylko w MSR 2, ale nie w polskich przepisach. Pozostałe warianty błędnie wykluczają którąś z metod lub sugerują zakaz LIFO.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4

Pułapka: Częstym błędem jest przenoszenie zakazu LIFO z MSR 2 na ustawę o rachunkowości, gdzie LIFO pozostaje dopuszczone.