Symulacja części pisemnej

Egzamin próbny

1. Pytanie 1

   Zgodnie z ustawą o rachunkowości, odpisy aktualizujące wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych dokonane w związku z utratą ich wartości zalicza się do:

   Warianty odpowiedzi

   a) kosztu własnego sprzedaży, który obejmuje wartość sprzedanych zapasów i usług. b) kosztów finansowych, które obejmują odsetki i prowizje od kredytów. c) pozostałych kosztów operacyjnych, które obejmują odpisy aktualizujące wartość zapasów.

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Art. 34 ust. 5 ustawy o rachunkowości wprost stanowi, że odpisy aktualizujące wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych dokonane w związku z utratą ich wartości oraz wynikające z wyceny według cen sprzedaży netto zamiast według cen nabycia, zakupu lub kosztów wytworzenia zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych. Koszt własny sprzedaży dotyczy wartości sprzedanych zapasów, a koszty finansowe są właściwe dla operacji finansowych, nie zaś dla odpisów aktualizujących zapasy.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 5

2. Pytanie 2

   Spółka akcyjna dokonała w ciągu roku obrotowego odpisów z zysku netto na kapitał zapasowy. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, odpisy te w bilansie należy wykazać:

   Warianty odpowiedzi

   a) w aktywach bilansu jako rozliczenia międzyokresowe czynne, zwiększające sumę bilansową. b) w pasywach bilansu w grupie zobowiązań jako fundusze specjalne, przeznaczone na określone cele. c) w pasywach bilansu w pozycji 'Kapitał (fundusz) własny' jako odrębny składnik ze znakiem ujemnym.

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z ustawą o rachunkowości, jeżeli w ciągu roku obrotowego dokonywane są odpisy z wyniku finansowego bieżącego roku, należy je wykazać ze znakiem ujemnym w odrębnej pozycji pasywów 'Kapitał (fundusz) własny', w pozycji 'Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna)'. Odpowiedzi wskazujące na aktywa lub zobowiązania są błędne, gdyż odpisy te nie zmieniają aktywów ani nie stanowią zobowiązań.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 46 ust. 3

3. Pytanie 3

   Jednostka stwierdziła w bieżącym roku obrotowym, że w poprzednim roku popełniła błąd, w następstwie którego sprawozdanie finansowe za ten rok nie spełnia wymogów określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o rachunkowości. Kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu należy odnieść:

   Warianty odpowiedzi

   a) Na kapitał (fundusz) własny i wykazać jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”, co wynika z art. 54 ust. 3 ustawy o rachunkowości. b) Na rozliczenia międzyokresowe przychodów, jako pozycję rozliczaną w czasie, stosownie do zasady współmierności. c) Na wynik finansowy roku bieżącego, jako korekta wyniku osiągniętego w okresie, w którym stwierdzono błąd.

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 54 ust. 3 ustawy o rachunkowości, jeżeli jednostka stwierdziła popełnienie błędu w poprzednich latach, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za te lata za spełniające wymagania, kwotę korekty odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”. Odniesienie na wynik finansowy roku bieżącego byłoby nieprawidłowe, gdyż błąd dotyczy lat ubiegłych, a rozliczenia międzyokresowe przychodów nie są właściwą pozycją do korygowania błędów.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 54 ust. 3

4. Pytanie 4

   W przedsiębiorstwie stosującym rachunek kosztów działań (ABC) stwierdzono, że koszt działań związanych z obsługą zamówień wynosi 80 000 zł, a liczba zamówień w okresie wyniosła 400. Jaka jest stawka kosztów działań przypadająca na jedno zamówienie?

   Warianty odpowiedzi

   a) 200 zł b) 400 zł c) 80 zł

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Stawkę kosztów działań wylicza się jako iloraz kosztów działań i ilości czynnika kosztów (tu: liczby zamówień). 80 000 zł / 400 = 200 zł. Pozostałe wartości to wyniki błędnych obliczeń, np. podzielenia kosztów przez 200 lub pomylenia czynnika kosztów.

   Podstawa prawna: Rachunkowość zarządcza - rachunek kosztów działań ABC

5. Pytanie 5

   Jednostka mała, która nie jest spółką kapitałową, dokonuje odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych według zasad określonych w przepisach podatkowych. Która z poniższych sytuacji jest zgodna z ustawą o rachunkowości?

   Warianty odpowiedzi

   a) Jednostka ta może amortyzować środki trwałe według zasad podatkowych, jednak nie dotyczy to jednostek sektora finansów publicznych oraz spółek kapitałowych. b) Jednostka ta może amortyzować środki trwałe według zasad podatkowych, ale tylko wtedy, gdy jej sprawozdanie finansowe nie podlega obowiązkowemu badaniu. c) Jednostka ta może stosować uproszczenie wyłącznie do środków trwałych o niskiej jednostkowej wartości początkowej, a pozostałe środki trwałe amortyzować według stawek wynikających z okresu ekonomicznej użyteczności.

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Ustawa o rachunkowości w art. 32 ust. 7 zezwala jednostce mikro i jednostce małej na dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych według zasad podatkowych. Wyłączenia wymienione w ust. 8 obejmują jednostki sektora finansów publicznych, spółki kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne oraz niektóre spółki jawne i komandytowe. Wskazanie, że uproszczenie dotyczy tylko środków o niskiej wartości, jest niezgodne z przepisem, gdyż ust. 7 nie wprowadza takiego ograniczenia. Warunek dotyczący badania sprawozdania nie wynika z ustawy.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 32 ust. 7 i 8