Przejdź do treści
Bilansjusz.pl
Zaloguj się Załóż konto

Zapasy, materiały i obrót towarowy

Rzeczowe aktywa obrotowe: materiały, produkty w toku, półprodukty, produkty gotowe, towary. Wycena na dzień nabycia i na dzień bilansowy, cena nabycia a cena zakupu. Metody rozchodu: średnia ważona, FIFO, LIFO, szczegółowa identyfikacja - z zastrzeżeniem, że MSR 2 zakazuje LIFO. Odchylenia od cen ewidencyjnych, odpisy aktualizujące wartość zapasów, ewidencja obrotu towarowego w cenach zakupu i sprzedaży.

Blok II programu: Rachunkowość finansowa. W tej dziedzinie mamy 66 pytań. Materiał służy ścieżkom: SKwP, biegły rewident, technik rachunkowości.

Jednostka ewidencjonuje towary w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy różnica między ceną ewidencyjną a ceną zakupu towarów wynosi 10 000 zł, przy czym cena ewidencyjna jest wyższa. Jak zaksięgować tę różnicę na dzień bilansowy?

  1. a) Uznanie konta rozliczenia zakupu i obciążenie konta towarów.
  2. b) Obciążenie konta towarów i uznanie konta odchyleń od cen ewidencyjnych.
  3. c) Obciążenie konta odchyleń od cen ewidencyjnych i uznanie konta towarów. poprawna
  4. d) Uznanie konta odchyleń od cen ewidencyjnych i obciążenie konta rozliczenia zakupu.
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Na dzień bilansowy wartość towarów w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu ceny zakupu. Ponieważ cena ewidencyjna jest wyższa, należy zmniejszyć saldo konta towarów (uznać konto towarów) i zwiększyć saldo konta odchyleń (obciążyć konto odchyleń). Pozostałe warianty odwracają kierunek zapisów lub odnoszą się do rozliczenia zakupu, które nie jest właściwe na dzień bilansowy.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Błędne księgowania wynikają z mylenia strony Winien i Ma - obniżenie wartości składnika aktywów to uznanie konta towarów, a nie obciążenie.

Jednostka nabyła materiały. Cena zakupu wynosi 10 000 zł, koszt transportu 500 zł, rabat posprzedażowy 200 zł, a podatek VAT od towarów i usług 2 300 zł (podlegający odliczeniu). Jaka jest cena nabycia materiałów?

  1. a) 10 300 zł. poprawna
  2. b) 10 500 zł.
  3. c) 10 000 zł.
  4. d) 12 800 zł.
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Cena nabycia to cena zakupu plus koszty bezpośrednio związane z zakupem (transport) minus rabaty, opusty i podobne zmniejszenia, bez podatku VAT podlegającego odliczeniu. Obliczenie: 10 000 + 500 - 200 = 10 300 zł. Wskazanie 10 500 zł pomija rabat, 10 000 zł pomija koszty transportu, a 12 800 zł błędnie dodaje VAT.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 2

Pułapka: Częstym błędem jest dodawanie VAT do ceny nabycia, mimo że podlega on odliczeniu, lub pomijanie rabatów.

Jednostka produkcyjna wycenia produkty gotowe według kosztu wytworzenia. Na dzień bilansowy koszt wytworzenia produktu wynosi 100 zł, a cena sprzedaży netto wynosi 90 zł. Jaka będzie wartość bilansowa tego produktu?

  1. a) 100 zł
  2. b) 90 zł poprawna
  3. c) 95 zł
  4. d) 110 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Na dzień bilansowy rzeczowe składniki aktywów obrotowych wycenia się w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia, nie wyższych od ceny sprzedaży netto. Ponieważ cena sprzedaży netto (90 zł) jest niższa od kosztu wytworzenia (100 zł), należy dokonać odpisu do ceny sprzedaży netto, czyli wycenić produkt na 90 zł. Pozostałe wartości są nieprawidłowe.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 6

Pułapka: Zdający zapominają o zasadzie ostrożności i pozostawiają wartość po koszcie wytworzenia, nawet gdy jest wyższa od ceny sprzedaży netto.

Jednostka prowadzi ewidencję ilościowo-wartościową dla materiałów. Która z metod prowadzenia kont ksiąg pomocniczych jest przez nią stosowana?

  1. a) ewidencja ilościowa obrotów i stanów
  2. b) ewidencja wartościowa obrotów i stanów
  3. c) ewidencja ilościowo-wartościowa poprawna
  4. d) odpisywanie w koszty wartości materiałów na dzień zakupu
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ewidencja ilościowo-wartościowa polega na ujmowaniu dla każdego składnika obrotów i stanów w jednostkach naturalnych i pieniężnych, co odpowiada opisanej sytuacji. Pozostałe metody polegają na prowadzeniu ewidencji tylko w jednostkach naturalnych, tylko wartościowo dla całego zapasu lub na odpisywaniu w koszty wartości materiałów na dzień zakupu.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 17 ust. 2

Pułapka: Mylenie ewidencji ilościowo-wartościowej z ilościową lub wartościową.

Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy wartość materiałów wyrażona w cenach ewidencyjnych jest wyższa od ceny nabycia. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, różnica między ceną ewidencyjną a ceną nabycia powinna być ujęta jako:

  1. a) zmniejszenie wartości materiałów przez odpis aktualizujący, zaliczany do pozostałych kosztów operacyjnych. poprawna
  2. b) zwiększenie wartości materiałów przez odpis aktualizujący, zaliczany do pozostałych przychodów operacyjnych.
  3. c) korekta kosztów zużycia materiałów w ciężar kosztów wytworzenia.
  4. d) rozliczenie na koncie rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Na dzień bilansowy wartość materiałów w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu ceny nabycia, a jeśli cena ewidencyjna jest wyższa, dokonuje się odpisu aktualizującego, który obciąża pozostałe koszty operacyjne. Pozostałe warianty wskazują na przychód, korektę kosztów lub rozliczenia międzyokresowe, co jest sprzeczne z zasadą ostrożności i przepisami.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2 i art. 34 ust. 5

Pułapka: Zdający często mylą kierunek odpisu - obniżenie wartości zapasu zawsze obciąża koszty, a nie przychody.

Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy wartość materiałów wyrażoną w cenach ewidencyjnych należy doprowadzić do poziomu:

  1. a) cen nabycia lub zakupu, albo kosztów wytworzenia poprawna
  2. b) cen sprzedaży netto
  3. c) wartości godziwej
  4. d) cen rynkowych
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o rachunkowości, na dzień bilansowy wartość składników rzeczowych aktywów obrotowych wyrażoną w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu określonego w ust. 1 lub w art. 28 ust. 1 pkt 6, czyli do cen nabycia lub zakupu albo kosztów wytworzenia, z zastrzeżeniem, że nie mogą być wyższe od cen sprzedaży netto. Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych podstaw wyceny.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Uznanie, że ceny ewidencyjne mogą pozostać bez korekty, jeśli są wyższe od cen sprzedaży netto.

Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy wartość materiałów w cenach ewidencyjnych należy doprowadzić do poziomu:

  1. a) cen zakupu lub kosztów wytworzenia, jeśli są niższe od cen ewidencyjnych
  2. b) cen nabycia lub zakupu, albo kosztów wytworzenia, jednak nie wyższych od cen sprzedaży netto poprawna
  3. c) cen ewidencyjnych, jeśli różnice między nimi a cenami nabycia są nieznaczne
  4. d) cen sprzedaży netto, niezależnie od cen nabycia
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o rachunkowości, na dzień bilansowy wartość składników rzeczowych aktywów obrotowych wyrażoną w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu określonego w art. 34 ust. 1 lub art. 28 ust. 1 pkt 6, czyli do cen nabycia lub zakupu, albo kosztów wytworzenia, jednak nie wyższych od cen sprzedaży netto. Pozostałe odpowiedzi nie uwzględniają tego obowiązku lub błędnie dopuszczają pozostawienie cen ewidencyjnych.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2 oraz art. 28 ust. 1 pkt 6

Pułapka: Częstym błędem jest pominięcie ograniczenia do cen sprzedaży netto lub uznanie, że ceny ewidencyjne mogą pozostać bez korekty.

Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy stwierdzono, że cena ewidencyjna materiału jest wyższa od ceny zakupu. Które z poniższych działań jest zgodne z ustawą o rachunkowości?

  1. a) Doprowadza się wartość materiałów do poziomu cen zakupu, uznając różnicę za korektę kosztów materiałów. poprawna
  2. b) Doprowadza się wartość materiałów do poziomu cen zakupu, uznając różnicę za pozostałe koszty operacyjne.
  3. c) Doprowadza się wartość materiałów do poziomu cen zakupu, uznając różnicę za koszty finansowe.
  4. d) Doprowadza się wartość materiałów do poziomu cen zakupu, uznając różnicę za przychody operacyjne.
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 34 ust. 2, na dzień bilansowy wartość składników rzeczowych aktywów obrotowych wyrażoną w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu określonego w art. 34 ust. 1 lub art. 28 ust. 1 pkt 6. Różnice między ceną ewidencyjną a rzeczywistą ceną zakupu są rozliczane przez korektę kosztów, a nie jako pozostałe koszty operacyjne czy finansowe. Wskazanie jako przychód operacyjny jest błędne, gdyż różnica jest zmniejszeniem kosztów.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Zdający często mylą rozliczenie odchyleń od cen ewidencyjnych z odpisami aktualizującymi, które są zaliczane do pozostałych kosztów operacyjnych.

Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy wartość materiałów w cenach ewidencyjnych wynosi 100 000 zł, a odchylenia od cen ewidencyjnych - 5 000 zł (Debet). Rzeczywista cena nabycia materiałów jest niższa od ceny sprzedaży netto. Jaką wartość materiałów jednostka wykazuje w bilansie?

  1. a) 100 000 zł
  2. b) 105 000 zł poprawna
  3. c) 95 000 zł
  4. d) 5 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Odchylenia od cen ewidencyjnych na koncie 34-1 są korygujące. Saldo Debet oznacza, że ceny ewidencyjne są niższe od rzeczywistych, więc wartość bilansowa to suma ceny ewidencyjnej i odchyleń (100 000 + 5 000 = 105 000). Pozostałe warianty pomijają korektę lub błędnie ją odejmują.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Zdający często mylą kierunek odchyleń: Debet zwiększa wartość, a nie zmniejsza.

Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych. Na koniec roku obrotowego wartość materiałów w cenach ewidencyjnych wynosi 100 000 zł, a ich rzeczywista cena nabycia (według art. 28 ust. 1 pkt 6) jest niższa i wynosi 90 000 zł. Jakie księgowanie należy przeprowadzić na dzień bilansowy?

  1. a) Storno zapisu: strona Wn konto rozliczenie zakupu, strona Ma konto materiały - na kwotę 10 000 zł.
  2. b) Zapis: strona Wn konto odchylenia od cen ewidencyjnych, strona Ma konto materiały - na kwotę 10 000 zł.
  3. c) Zapis: strona Wn konto koszty rodzajowe, strona Ma konto materiały - na kwotę 10 000 zł.
  4. d) Zapis: strona Wn konto pozostałe koszty operacyjne, strona Ma konto materiały - na kwotę 10 000 zł. poprawna
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Na dzień bilansowy doprowadza się wartość materiałów do poziomu ceny nabycia lub zakupu, a skutek obniżenia wartości odnosi się w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych. Pozostałe warianty dotyczą kont rozliczenia zakupu, odchyleń lub kosztów rodzajowych, co jest nieprawidłowe.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2 i art. 34 ust. 5

Pułapka: Zdający mylą obniżenie wartości zapasów z odchyleniami od cen ewidencyjnych i księgują na kontach rozliczeniowych zamiast w pozostałe koszty operacyjne.

Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych (stałych). Na dzień bilansowy wartość materiałów w cenach ewidencyjnych wynosi 100 000 zł, a ich cena zakupu (rzeczywista) ustalona na ten dzień to 95 000 zł. Jak zaksięgować różnicę wynikającą z doprowadzenia wartości materiałów do poziomu cen zakupu?

  1. a) Wn konto 33-1 „Rozliczenie zakupu” / Ma konto 31 „Materiały” poprawna
  2. b) Wn konto 31 „Materiały” / Ma konto 33-1 „Rozliczenie zakupu”
  3. c) Wn konto 73-0 „Wartość sprzedanych towarów i materiałów” / Ma konto 31 „Materiały”
  4. d) Wn konto 31 „Materiały” / Ma konto 73-0 „Wartość sprzedanych towarów i materiałów”
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Na dzień bilansowy wartość materiałów w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu cen zakupu (lub nabycia). Różnica dodatnia (cena ewidencyjna wyższa od rzeczywistej) zmniejsza zapas, dlatego księguje się ją po stronie Ma konta materiałów i Wn konta rozliczenia zakupu. Pozostałe warianty albo odwracają kierunek zapisu, albo odnoszą różnicę na koszt sprzedanych towarów, co jest nieprawidłowe, bo korekta dotyczy stanu zapasu, a nie rozchodu.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Zdający często mylnie odnoszą różnicę na wynik finansowy, zamiast na konto rozliczenia zakupu.

Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach zakupu. Na dzień bilansowy cena zakupu materiałów wynosi 30 000 zł, a cena nabycia (po doliczeniu kosztów transportu) - 32 000 zł. Cena sprzedaży netto tych materiałów wynosi 31 000 zł. W jakiej wartości materiały zostaną wykazane w bilansie?

  1. a) 32 000 zł
  2. b) 31 000 zł poprawna
  3. c) 30 000 zł
  4. d) 29 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Na dzień bilansowy materiały wycenia się w cenie nabycia (32 000 zł), ale nie wyższej niż cena sprzedaży netto (31 000 zł). Zatem wartość bilansowa to 31 000 zł. Pozostałe kwoty nie uwzględniają ograniczenia do ceny sprzedaży netto.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 6

Pułapka: Zdający często mylą cenę nabycia z ceną zakupu i nie stosują zasady niższej wartości.

Jednostka prowadzi ewidencję produktów gotowych w kosztach planowanych. Na dzień bilansowy różnice między kosztami planowanymi a rzeczywistymi są istotne. Jak jednostka powinna postąpić?

  1. a) Nie dokonywać korekty, jeśli koszty planowane są niższe od cen sprzedaży netto.
  2. b) Doprowadzić wartość produktów gotowych do rzeczywistych kosztów wytworzenia. poprawna
  3. c) Zostawić wartość w kosztach planowanych, bez względu na istotność różnic.
  4. d) Przeszacować produkty gotowe do wartości godziwej.
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 34 ust. 2, na dzień bilansowy wartość składników rzeczowych aktywów obrotowych doprowadza się do poziomu określonego w art. 34 ust. 1 lub art. 28 ust. 1 pkt 6. Wyjątek dla produktów gotowych, produktów w toku i półproduktów stosuje się tylko wtedy, gdy różnice między kosztami planowanymi a rzeczywistymi są nieznaczne. Skoro są istotne, należy skorygować do rzeczywistych kosztów wytworzenia.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Pomijanie warunku nieznaczności różnic to częsty błąd - w przypadku istotnych różnic konieczna jest korekta.

Jednostka prowadzi ewidencję produktów gotowych według kosztów planowanych. Na dzień bilansowy koszty planowane mogą być stosowane do wyceny, jeżeli:

  1. a) różnice między kosztami planowanymi a rzeczywistymi są nieznaczne, a koszty planowane nie są wyższe od cen sprzedaży netto poprawna
  2. b) różnice między kosztami planowanymi a rzeczywistymi są istotne, ale jednostka dokonuje korekty
  3. c) koszty planowane są równe kosztom rzeczywistym
  4. d) koszty planowane są niższe od cen zakupu
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 34 ust. 2 ustawy o rachunkowości stanowi, że ceny ewidencyjne (w tym koszty planowane) mogą być stosowane na dzień bilansowy, jeżeli różnice między planowanymi a rzeczywistymi kosztami wytworzenia są nieznaczne, a ceny ewidencyjne nie są wyższe od cen sprzedaży netto. Pozostałe odpowiedzi nie spełniają tych warunków.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Zdający często ignorują wymóg nieprzekraczania ceny sprzedaży netto lub mylą warunek nieznaczności różnic z istotnością.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy stan towarów w cenach ewidencyjnych wynosi 200 000 zł, a odchylenia od cen ewidencyjnych - 10 000 zł (Credit). Rzeczywista cena zakupu towarów jest wyższa od ceny sprzedaży netto. Jaką wartość towarów jednostka wykazuje w bilansie?

  1. a) 200 000 zł
  2. b) 210 000 zł
  3. c) 190 000 zł poprawna
  4. d) 10 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Saldo Credit na koncie odchyleń oznacza, że ceny ewidencyjne są wyższe od rzeczywistych, więc wartość bilansowa to cena ewidencyjna minus odchylenia: 200 000 - 10 000 = 190 000 zł. Pozostałe warianty pomijają korektę lub błędnie ją dodają.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Zdający często mylą kierunek odchyleń: Credit zmniejsza wartość, a nie zwiększa.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenach sprzedaży (ewidencyjnych) i stosuje odchylenia od cen ewidencyjnych. Na koniec miesiąca stan towarów w cenach ewidencyjnych wynosi 200 000 zł, a narastające odchylenia (saldo Ma) 10 000 zł. Jaka jest wartość towarów w cenie zakupu?

  1. a) 190 000 zł poprawna
  2. b) 210 000 zł
  3. c) 200 000 zł
  4. d) 180 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Saldo Ma na koncie odchyleń oznacza, że ceny ewidencyjne (sprzedaży) są wyższe od cen zakupu. Aby uzyskać wartość w cenie zakupu, należy od stanu w cenach ewidencyjnych odjąć odchylenia: 200 000 zł - 10 000 zł = 190 000 zł. Pozostałe wartości wynikają z odwrotnego znaku odchyleń lub braku korekty.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Zdający często mylą strony odchyleń: saldo Ma oznacza, że ceny ewidencyjne są zawyżone, więc trzeba je zmniejszyć.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenach sprzedaży. Na koniec okresu stwierdzono, że stan towarów w cenie sprzedaży wynosi 80 000 zł, a narzut (marża) wynosi 20 000 zł. Jaka jest wartość towarów w cenie zakupu?

  1. a) 80 000 zł
  2. b) 60 000 zł poprawna
  3. c) 100 000 zł
  4. d) 20 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: W ewidencji w cenach sprzedaży, aby uzyskać cenę zakupu, należy od ceny sprzedaży odjąć narzut: 80 000 - 20 000 = 60 000 zł. Pozostałe warianty nie uwzględniają korekty o marżę.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 17 ust. 2 pkt 3

Pułapka: Częstym błędem jest dodanie marży zamiast jej odjęcia.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenach zakupu. Na dzień bilansowy cena sprzedaży netto towarów jest niższa od ceny zakupu. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, towary należy wycenić w wartości:

  1. a) ceny sprzedaży netto, a różnicę zaliczyć do pozostałych kosztów operacyjnych. poprawna
  2. b) ceny zakupu, bez względu na cenę sprzedaży netto.
  3. c) ceny sprzedaży netto, a różnicę zaliczyć do kosztów finansowych.
  4. d) ceny zakupu, ale zwiększonej o koszty zakupu.
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości nakazuje wycenę rzeczowych składników aktywów obrotowych według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od cen sprzedaży netto na dzień bilansowy. Gdy cena sprzedaży netto jest niższa, stosuje się cenę sprzedaży netto, a odpis obciąża pozostałe koszty operacyjne (art. 34 ust. 5). Pozostałe warianty ignorują zasadę ostrożności lub błędnie przypisują różnicę do kosztów finansowych.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 6 oraz art. 34 ust. 5

Pułapka: Zdający często zapominają o ograniczeniu wyceny do cen sprzedaży netto na dzień bilansowy i pozostawiają towary w cenie zakupu, co jest nieprawidłowe.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenach zakupu. Na dzień bilansowy cena sprzedaży netto towaru wynosi 800 zł, a cena zakupu - 1 000 zł. Wartość towaru w bilansie należy wykazać w kwocie:

  1. a) 1 000 zł
  2. b) 800 zł poprawna
  3. c) 900 zł
  4. d) 1 200 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości wymaga, aby rzeczowe składniki aktywów obrotowych wycenić według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, ale nie wyższych od cen sprzedaży netto. Ponieważ cena zakupu (1 000 zł) jest wyższa od ceny sprzedaży netto (800 zł), należy dokonać odpisu aktualizującego i wykazać towar w kwocie 800 zł. Pozostałe kwoty nie uwzględniają zasady ostrożności.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 6

Pułapka: Pozostawienie wartości w cenie nabycia mimo niższej ceny sprzedaży netto.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenach zakupu. Na dzień bilansowy stwierdzono, że cena sprzedaży netto towaru jest niższa od ceny zakupu. Jak jednostka powinna wycenić ten towar na dzień bilansowy?

  1. a) W cenie zakupu, ponieważ cena zakupu jest niższa od ceny sprzedaży netto.
  2. b) W cenie sprzedaży netto, ponieważ jest niższa od ceny zakupu. poprawna
  3. c) W cenie nabycia, która obejmuje koszty zakupu.
  4. d) W cenie rynkowej, niezależnie od ceny zakupu.
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 6, rzeczowe składniki aktywów obrotowych wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od cen sprzedaży netto na dzień bilansowy. Jeśli cena sprzedaży netto jest niższa, należy dokonać odpisu aktualizującego do tej ceny. Wskazanie ceny zakupu jest błędne, gdyż przekracza cenę sprzedaży netto; cena nabycia jest szerszym pojęciem, ale tu chodzi o porównanie.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 6

Pułapka: Zdający często zapominają, że wycena bilansowa wymaga porównania z ceną sprzedaży netto, a nie z ceną rynkową.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenach zakupu. W styczniu zakupiła towary za łączną kwotę 50 000 zł netto, z czego 10 000 zł zapłaciła gotówką, a resztę na podstawie faktury z odroczonym terminem płatności. Dodatkowo poniosła koszty transportu w wysokości 2 000 zł (faktura VAT). Jaka będzie wartość początkowa tych towarów w księgach rachunkowych?

  1. a) 50 000 zł
  2. b) 52 000 zł poprawna
  3. c) 48 000 zł
  4. d) 60 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Cena nabycia obejmuje cenę zakupu (50 000 zł) powiększoną o koszty bezpośrednio związane z zakupem, takie jak transport (2 000 zł), bez podatku VAT podlegającego odliczeniu. Zatem wartość towarów wynosi 52 000 zł. Pozostałe kwoty są nieprawidłowe.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 2

Pułapka: Zdający pomijają koszty transportu lub wliczają VAT, mimo że podlega on odliczeniu.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenie zakupu. W dniu 10 maja otrzymała od dostawcy fakturę na kwotę netto 10 000 zł, z rabatem 5% i kosztem transportu 500 zł (bez VAT). Jaka jest cena zakupu tych towarów?

  1. a) 10 000 zł
  2. b) 10 500 zł poprawna
  3. c) 9 500 zł
  4. d) 10 050 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Cena zakupu obejmuje kwotę należną sprzedającemu pomniejszoną o rabaty i opusty oraz powiększoną o koszty transportu. Należność po rabacie: 10 000 zł * 95% = 9 500 zł. Po dodaniu kosztu transportu: 9 500 zł + 500 zł = 10 000 zł. Wartości 10 000 zł bez uwzględnienia rabatu i transportu, 10 500 zł z dodaniem transportu bez rabatu oraz 9 500 zł z samym rabatem są nieprawidłowe.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 2

Pułapka: Zdający często pomijają, że rabaty zmniejszają cenę zakupu, a koszty transportu ją zwiększają.

Jednostka prowadzi ewidencję towarów w punktach obrotu detalicznego wyłącznie w ujęciu wartościowym. Taka ewidencja jest prowadzona dla:

  1. a) każdego składnika towarów oddzielnie
  2. b) całego zapasu w danym punkcie obrotu poprawna
  3. c) grup towarów o podobnych cechach
  4. d) tylko towarów objętych podatkiem akcyzowym
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości, ewidencja wartościowa obrotów i stanów towarów oraz opakowań, prowadzona dla punktów obrotu detalicznego lub miejsc składowania, ma przedmiotem zapisów przychody, rozchody i stany całego zapasu. Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych metod ewidencji, np. ilościowo-wartościowej.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 17 ust. 2 pkt 3

Pułapka: Zdający mylą ewidencję wartościową z ilościowo-wartościową, która jest prowadzona dla poszczególnych składników.

Jednostka prowadzi ewidencję zapasów w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy wartość zapasów w tych cenach należy doprowadzić do poziomu cen nabycia lub zakupu albo kosztów wytworzenia. Które zapasy nie podlegają temu obowiązkowi, jeśli różnice między kosztami planowanymi a rzeczywistymi są nieznaczne?

  1. a) Materiały
  2. b) Towary
  3. c) Produkty gotowe, produkty w toku i półprodukty poprawna
  4. d) Opakowania
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o rachunkowości, obowiązek doprowadzenia wartości do poziomu rzeczywistych cen nie dotyczy produktów gotowych, produktów w toku i półproduktów, jeżeli do ich ewidencji stosuje się koszty planowane (w tym normatywne), a różnice między planowanymi a rzeczywistymi kosztami wytworzenia są nieznaczne. Materiały, towary i opakowania nie są objęte tym wyjątkiem.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Zdający często zapominają o wyjątku dla produktów, gdy różnice są nieznaczne, i uważają, że dotyczy on wszystkich zapasów.

Jednostka stosuje do ewidencji materiałów ceny ewidencyjne. Na dzień bilansowy wartość materiałów wyrażoną w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu:

  1. a) cen nabycia lub zakupu, albo kosztów wytworzenia, nie wyższych od cen sprzedaży netto poprawna
  2. b) cen rynkowych z dnia bilansowego
  3. c) cen zakupu powiększonych o koszty transportu
  4. d) cen sprzedaży netto, niezależnie od cen nabycia
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 34 ust. 2 ustawy o rachunkowości stanowi, że na dzień bilansowy wartość składników rzeczowych aktywów obrotowych wyrażoną w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu określonego w ust. 1 lub w art. 28 ust. 1 pkt 6, czyli do cen nabycia lub zakupu, albo kosztów wytworzenia, nie wyższych od cen sprzedaży netto. Pozostałe opcje nie uwzględniają wymogu górnego limitu ceny sprzedaży netto.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

Pułapka: Zdający często zapominają, że wycena w cenach ewidencyjnych wymaga korekty o odchylenia, a także że ceny ewidencyjne nie mogą przekraczać cen sprzedaży netto.

Jednostka stosuje do wyceny rozchodu materiałów metodę FIFO. Stan początkowy materiału X wynosił 100 szt. po 10 zł/szt. W ciągu okresu zakupiono 200 szt. po 12 zł/szt. Rozchód objął 250 szt. Jaka jest wartość rozchodu?

  1. a) 2 500 zł
  2. b) 2 800 zł poprawna
  3. c) 2 600 zł
  4. d) 3 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Metoda FIFO zakłada, że rozchód obejmuje najpierw zapasy najwcześniej nabyte. Rozchód 250 szt. składa się z 100 szt. po 10 zł (1 000 zł) i 150 szt. po 12 zł (1 800 zł), co daje łącznie 2 800 zł. Pozostałe wartości nie odpowiadają poprawnemu wyliczeniu.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4 pkt 2

Pułapka: Błędne obliczenie wartości przy zastosowaniu średniej ważonej zamiast FIFO.

Jednostka stosuje do wyceny rozchodu zapasów metodę FIFO. Stan początkowy: 100 szt. po 10 zł. W bieżącym okresie zakupiono 200 szt. po 12 zł, a następnie wydano 150 szt. Jaka jest wartość rozchodu?

  1. a) 1 800 zł
  2. b) 1 700 zł poprawna
  3. c) 1 600 zł
  4. d) 1 500 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Metoda FIFO zakłada, że rozchód obejmuje najpierw najwcześniej nabyte jednostki. Wydano 150 szt.: najpierw 100 szt. po 10 zł (1000 zł), następnie 50 szt. po 12 zł (600 zł), razem 1600 zł. Pozostałe kwoty to wynik błędnego zastosowania średniej ważonej lub LIFO.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4 pkt 2

Pułapka: Częstym błędem jest zastosowanie średniej ważonej lub LIFO zamiast FIFO.

Jednostka stosuje metodę FIFO do wyceny rozchodu towarów. Na dzień bilansowy wartość zapasu końcowego ustala się jako:

  1. a) sumę cen najwcześniej nabytych składników
  2. b) sumę cen najpóźniej nabytych składników poprawna
  3. c) średnią ważoną cen wszystkich zakupów
  4. d) wartość wynikającą ze szczegółowej identyfikacji
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Metoda FIFO zakłada, że rozchód obejmuje najwcześniej nabyte składniki, więc na koniec okresu w zapasie pozostają składniki najpóźniej nabyte. Pozostałe odpowiedzi opisują inne metody rozchodu lub błędną interpretację FIFO.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4 pkt 2

Pułapka: Częstym błędem jest odwrócenie kolejności - uznanie, że w zapasie pozostają składniki najwcześniej nabyte, podczas gdy w metodzie FIFO rozchód zaczyna się od najstarszych.

Jednostka wycenia produkty gotowe w koszcie wytworzenia. Na dzień bilansowy koszt wytworzenia produktu wynosi 120 zł, a cena sprzedaży netto 110 zł. Wartość tego produktu w bilansie należy wykazać w kwocie:

  1. a) 120 zł
  2. b) 110 zł poprawna
  3. c) 115 zł (średnia)
  4. d) 130 zł (cena sprzedaży brutto)
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, rzeczowe składniki aktywów obrotowych wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od cen sprzedaży netto na dzień bilansowy. Ponieważ koszt wytworzenia (120 zł) przewyższa cenę sprzedaży netto (110 zł), wartość należy obniżyć do 110 zł. Pozostałe odpowiedzi nie uwzględniają zasady ostrożności.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 6

Pułapka: Zdający często pozostawiają wyższą wartość kosztu wytworzenia, ignorując konieczność odpisu do ceny sprzedaży netto.

Jednostka wycenia produkty gotowe w koszcie wytworzenia. Na dzień bilansowy koszt wytworzenia wynosi 50 000 zł, a cena sprzedaży netto - 55 000 zł. Jaka wartość produktów gotowych zostanie wykazana w bilansie?

  1. a) 55 000 zł
  2. b) 50 000 zł poprawna
  3. c) 5 000 zł
  4. d) 60 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 6 rzeczowe składniki aktywów obrotowych wycenia się w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia nie wyższym od ceny sprzedaży netto. Skoro koszt wytworzenia jest niższy, pozostaje on w bilansie. Cena sprzedaży netto nie jest podstawą wyceny, gdy jest wyższa.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 6

Pułapka: Zdający często myślą, że należy przeszacować do ceny sprzedaży netto, ale zasada dotyczy tylko ograniczenia od góry.

Jednostka zakupiła 100 sztuk materiału po 20 zł za sztukę, a następnie 200 sztuk po 25 zł za sztukę. W ciągu okresu sprzedano 150 sztuk, stosując metodę FIFO. Jaka jest wartość rozchodu materiałów?

  1. a) 3 250 zł poprawna
  2. b) 3 000 zł
  3. c) 3 500 zł
  4. d) 3 750 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Metoda FIFO zakłada, że rozchód obejmuje najwcześniej nabyte składniki. Najpierw rozchoduje się 100 sztuk po 20 zł (2 000 zł), a następnie 50 sztuk po 25 zł (1 250 zł), co daje razem 3 250 zł. Pozostałe kwoty wynikają z błędnych obliczeń, np. przyjęcia ceny średniej lub użycia wszystkich sztuk po wyższej cenie.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4 pkt 2

Pułapka: Błędne obliczenia często wynikają z zastosowania średniej ważonej zamiast FIFO lub pomylenia liczby sztuk.

Jednostka zakupiła materiały za kwotę 10 000 zł, z czego 3 000 zł stanowiły koszty transportu i załadunku. Rabat otrzymany od dostawcy wyniósł 500 zł. Jaka jest cena nabycia materiałów?

  1. a) 12 500 zł poprawna
  2. b) 10 500 zł
  3. c) 9 500 zł
  4. d) 13 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Cena nabycia to cena zakupu (10 000 zł) powiększona o koszty bezpośrednie (3 000 zł) i pomniejszona o rabaty (500 zł), co daje 10 000 + 3 000 - 500 = 12 500 zł. Pozostałe wyniki są błędne, np. nie uwzględniają rabatu lub kosztów.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 2

Pułapka: Częstym błędem jest pomijanie rabatu lub kosztów transportu w kalkulacji ceny nabycia, a także mylenie ceny zakupu z ceną nabycia.

Jednostka zakupiła towary, ponosząc koszty transportu oraz ubezpieczenia w drodze. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, koszty te powinny być:

  1. a) zaliczone do kosztów okresu
  2. b) zaliczone do ceny nabycia towarów poprawna
  3. c) zaliczone do pozostałych kosztów operacyjnych
  4. d) rozliczone w czasie
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości, cena nabycia obejmuje koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania, w tym koszty transportu, załadunku, wyładunku i składowania. Koszty te zwiększają wartość początkową towarów, a nie są kosztem okresu.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 2

Pułapka: Traktowanie kosztów transportu jako kosztów okresu zamiast powiększenia ceny nabycia.

Jednostka zakupiła towary za kwotę 10 000 zł netto, z rabatem 10% oraz kosztami transportu 500 zł. Cena nabycia towarów wynosi:

  1. a) 10 500 zł
  2. b) 9 500 zł poprawna
  3. c) 9 000 zł
  4. d) 10 000 zł
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Cena nabycia obejmuje cenę zakupu pomniejszoną o rabaty i opusty oraz powiększoną o koszty bezpośrednio związane z zakupem, np. koszty transportu. Cena zakupu po rabacie wynosi 10 000 zł - 1 000 zł = 9 000 zł; doliczając transport 500 zł, otrzymujemy 9 500 zł. Pozostałe odpowiedzi nie uwzględniają rabatu lub kosztów transportu.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 2

Pułapka: Częstym błędem jest pominięcie rabatu lub doliczenie transportu przed odjęciem rabatu.

Kierownik jednostki może podjąć decyzję o prowadzeniu ksiąg pomocniczych dla rzeczowych składników aktywów obrotowych metodą odpisywania w koszty wartości materiałów na dzień ich zakupu, pod warunkiem że:

  1. a) stosuje wyłącznie ewidencję ilościową
  2. b) ustala stan tych aktywów i jego wycenę nie później niż na dzień bilansowy poprawna
  3. c) prowadzi wyłącznie ewidencję wartościową
  4. d) stosuje metodę FIFO
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości dopuszcza odpisywanie w koszty wartości materiałów i towarów na dzień zakupu, ale wymaga ustalenia stanu i wyceny oraz korekty kosztów nie później niż na dzień bilansowy. Pozostałe opcje nie są warunkami tej metody.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 17 ust. 2 pkt 4

Pułapka: Zdający często myślą, że metoda uproszczona zwalnia z obowiązku wyceny na dzień bilansowy, podczas gdy jest wręcz przeciwnie.

Kierownik jednostki może podjąć decyzję o stosowaniu metody odpisywania w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu, pod warunkiem że:

  1. a) jest to jednostka mikro lub mała
  2. b) nie zniekształca to stanu aktywów oraz wyniku finansowego poprawna
  3. c) jest to dopuszczone w polityce rachunkowości
  4. d) dotyczy wyłącznie towarów, nie materiałów
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości przewiduje możliwość odpisywania w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu, ale tylko wtedy, gdy nie zniekształca to stanu aktywów oraz wyniku finansowego. Nie ma ograniczenia do jednostek mikro lub małych, ani do samych towarów, a polityka rachunkowości jest instrumentem wdrożenia, nie warunkiem.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 17 ust. 2 pkt 4

Pułapka: Zdający często mylnie kojarzą tę metodę wyłącznie z jednostkami mikro lub małymi, podczas gdy warunkiem jest brak istotnego zniekształcenia sprawozdania.

Kierownik jednostki podejmuje decyzję o sposobie prowadzenia kont ksiąg pomocniczych dla rzeczowych składników aktywów obrotowych. Który z poniższych sposobów nie jest przewidziany w ustawie o rachunkowości?

  1. a) Ewidencja ilościowo-wartościowa.
  2. b) Ewidencja ilościowa obrotów i stanów.
  3. c) Ewidencja wartościowa obrotów i stanów towarów oraz opakowań.
  4. d) Ewidencja tylko wartościowa, bez ilościowej. poprawna
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 17 ust. 2 wymienia cztery metody: ewidencję ilościowo-wartościową, ilościową obrotów i stanów, wartościową obrotów i stanów towarów oraz opakowań, oraz odpisywanie w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu z korektą na koniec okresu. Ewidencja tylko wartościowa bez ilościowej nie jest dopuszczona, gdyż ustawa wymaga ujęcia w jednostkach naturalnych w pierwszej metodzie lub wartościowej z możliwością tylko wartościowej dla towarów, ale w powiązaniu z miejscem składowania.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 17 ust. 2

Pułapka: Zdający mylą ewidencję wartościową z brakiem ewidencji ilościowej - w metodzie wartościowej chodzi o prowadzenie dla punktów obrotu detalicznego lub miejsc składowania, a nie o brak ewidencji ilościowej ogółem.

Która z metod ewidencji ksiąg pomocniczych dla rzeczowych składników aktywów obrotowych polega na prowadzeniu wyłącznie ewidencji wartościowej obrotów i stanów dla całego zapasu w danym punkcie?

  1. a) Ewidencja ilościowo-wartościowa
  2. b) Ewidencja ilościowa
  3. c) Ewidencja wartościowa dla punktów obrotu detalicznego poprawna
  4. d) Odpisywanie w koszty wartości materiałów na dzień zakupu
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 17 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości przewiduje ewidencję wartościową obrotów i stanów towarów oraz opakowań, prowadzoną dla punktów obrotu detalicznego lub miejsc składowania, której przedmiotem zapisów są tylko przychody, rozchody i stany całego zapasu. Pozostałe metody obejmują ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową, a odpisywanie w koszty to odrębna metoda wymieniona w pkt 4.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 17 ust. 2

Pułapka: Często myli się ewidencję wartościową z ilościową - tu chodzi o to, że nie ujmuje się ilości, a jedynie wartości.

Która z metod rozchodu zapasów jest dopuszczona przepisami ustawy o rachunkowości, ale zakazana przez MSR 2?

  1. a) FIFO
  2. b) średnia ważona
  3. c) LIFO poprawna
  4. d) szczegółowa identyfikacja
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Art. 34 ust. 4 ustawy o rachunkowości wymienia LIFO jako jedną z dozwolonych metod rozchodu zapasów. Jednak MSR 2 wprost zakazuje stosowania metody LIFO, ponieważ nie odzwierciedla ona rzeczywistego przepływu zapasów. Pozostałe metody są dopuszczalne zarówno w ustawie, jak i w MSR 2.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4; MSR 2

Pułapka: Zapominanie, że LIFO jest zakazane w MSSF, choć w polskiej ustawie jest dozwolone.

Która z poniższych metod wyceny rozchodu zapasów jest dozwolona w ustawie o rachunkowości, ale zakazana w MSR 2?

  1. a) Średnia ważona
  2. b) FIFO
  3. c) LIFO poprawna
  4. d) Szczegółowa identyfikacja rzeczywistych cen
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: LIFO jest dopuszczone w polskiej ustawie o rachunkowości (art. 34 ust. 4 pkt 3), ale MSR 2 wprost zakazuje stosowania tej metody. Pozostałe metody są dozwolone zarówno w ustawie, jak i w MSR.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4; MSR 2

Pułapka: Zdający często mylą zakres zakazu MSR 2 i uważają, że dotyczy on również FIFO lub średniej ważonej.

W poradniku

Zapasy: wycena, metody rozchodu i obrót towarowy

Jak wycenić zapas na dzień nabycia i na dzień bilansowy, którą metodę rozchodu wolno zastosować i dlaczego LIFO działa tylko w prawie krajowym.

Wróć do spisu dziedzin albo przejdź do testów z tej dziedziny.