Test tematyczny

Zapasy, materiały i obrót towarowy - zestaw 2

21 pytań w formacie części testowej: trzy warianty, dokładnie jedna odpowiedź poprawna. Tak samo wygląda arkusz na certyfikacji SKwP i na egzaminach z wiedzy na biegłego rewidenta, gdzie próg zaliczenia wynosi 60 procent punktów.

1. Pytanie 1 z 21

   Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych. Na dzień bilansowy wartość materiałów wyrażoną w cenach ewidencyjnych należy doprowadzić do poziomu cen nabycia lub zakupu, a jeżeli są one wyższe od cen sprzedaży netto - do poziomu cen sprzedaży netto. Które z poniższych stwierdzeń dotyczących tej procedury jest prawidłowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Wartość materiałów w cenach ewidencyjnych koryguje się do poziomu cen nabycia lub zakupu, a jeżeli są one wyższe od cen sprzedaży netto - do poziomu cen sprzedaży netto; odpisy z tytułu utraty wartości obciążają pozostałe koszty operacyjne. b) Na dzień bilansowy wartość materiałów w cenach ewidencyjnych doprowadza się wyłącznie do poziomu cen zakupu, a jeżeli są one wyższe od cen sprzedaży netto, to do poziomu cen sprzedaży netto; różnice z tytułu utraty wartości obciążają koszty rodzajowe, co jest zgodne z praktyką księgową. c) Różnice między cenami ewidencyjnymi a cenami nabycia lub zakupu rozlicza się na koniec okresu sprawozdawczego, a odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości zalicza się do kosztów wytworzenia sprzedanych produktów, co jest zgodne z zasadami wyceny bilansowej.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z ustawą o rachunkowości, na dzień bilansowy wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych wyrażoną w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu cen nabycia lub zakupu, a jeżeli są one wyższe od cen sprzedaży netto, to do poziomu cen sprzedaży netto. Odpisy aktualizujące wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych dokonane w związku z utratą ich wartości zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych. Stwierdzenie o rozliczaniu różnic na koniec okresu sprawozdawczego i zaliczaniu odpisów do kosztu wytworzenia jest błędne, podobnie jak ograniczenie wyłącznie do cen zakupu i obciążanie kosztów rodzajowych.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2 i art. 34 ust. 5

   Więcej pytań z tej dziedziny

2. Pytanie 2 z 21

   Przedsiębiorstwo stosuje do ewidencji materiałów ceny ewidencyjne. Na dzień bilansowy wartość materiałów w cenach ewidencyjnych jest wyższa od ceny nabycia. Które z poniższych działań jest zgodne z ustawą o rachunkowości?

   Warianty odpowiedzi

   a) Należy pozostawić wartość w cenach ewidencyjnych, jeżeli różnica jest nieznaczna, i nie dokonywać korekty, gdyż nie wpływa to na rzetelne i jasne przedstawienie sytuacji majątkowej i finansowej jednostki. b) Należy obniżyć cenę ewidencyjną, a różnicę odnieść na kapitał z aktualizacji wyceny, co pozwala zachować ostrożną wycenę aktywów w księgach rachunkowych. c) Należy doprowadzić wartość materiałów do poziomu ceny nabycia, a powstałą różnicę zaliczyć do pozostałych kosztów operacyjnych, zgodnie z zasadą wyceny na dzień bilansowy.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Ustawa o rachunkowości wymaga, aby na dzień bilansowy wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych wyrażoną w cenach ewidencyjnych doprowadzić do poziomu cen nabycia lub zakupu, a jeżeli są wyższe od cen sprzedaży netto, to do poziomu cen sprzedaży netto. Powstała różnica, jeśli wynika z utraty wartości, obciąża pozostałe koszty operacyjne. Pozostawienie wartości bez korekty lub odniesienie różnicy na kapitał jest nieprawidłowe. Wariant c jest poprawny.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2 i art. 34 ust. 5

   Więcej pytań z tej dziedziny

3. Pytanie 3 z 21

   Spółka stosuje metodę LIFO do wyceny rozchodu zapasów. Czy taka praktyka jest dopuszczalna w świetle polskiej ustawy o rachunkowości oraz Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej?

   Warianty odpowiedzi

   a) Jest zakazana zarówno w ustawie o rachunkowości, jak i w MSR 2. b) Jest dopuszczalna w ustawie o rachunkowości, ale zakazana w MSR 2. c) Jest dopuszczalna tylko w przypadku jednostek mikro i małych, które nie stosują MSR.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Polska ustawa o rachunkowości w art. 34 ust. 4 dopuszcza metodę LIFO jako jedną z metod wyceny rozchodu zapasów. Natomiast MSR 2 wprost zakazuje stosowania LIFO. Zatem stwierdzenie, że LIFO jest dopuszczalne w ustawie, a zakazane w MSR, jest prawidłowe. Pozostałe warianty są błędne.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4; MSR 2

   Więcej pytań z tej dziedziny

4. Pytanie 4 z 21

   Jednostka prowadzi ewidencję towarów w cenach zakupu. Jakie są skutki zastosowania tej metody dla wyceny bilansowej?

   Warianty odpowiedzi

   a) Towary wykazuje się w bilansie w cenie zakupu powiększonej o koszty zakupu, a odpisy aktualizujące obciążają pozostałe koszty operacyjne. b) Towary wykazuje się w bilansie w cenie zakupu, a odpisy aktualizujące do ceny sprzedaży netto obciążają pozostałe koszty operacyjne. c) Towary wykazuje się w bilansie w cenie zakupu, a ewentualne odpisy aktualizujące do ceny sprzedaży netto obciążają koszt własny sprzedaży.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Cena zakupu to cena nabycia pomniejszona o koszty zakupu, więc wycena bilansowa towarów w cenie zakupu jest zgodna z art. 34 ust. 1, który dopuszcza wycenę materiałów i towarów w cenach zakupu. Na dzień bilansowy stosuje się zasadę ostrożności, więc odpisy aktualizujące do ceny sprzedaży netto obciążają pozostałe koszty operacyjne. Odniesienie odpisów do kosztu własnego sprzedaży lub powiększanie ceny zakupu o koszty zakupu jest błędne.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 1 i art. 34 ust. 5

   Więcej pytań z tej dziedziny

5. Pytanie 5 z 21

   Jednostka prowadzi ewidencję ilościowo-wartościową materiałów. Na dzień bilansowy wartość materiałów wg cen ewidencyjnych jest niższa od ich ceny nabycia. Jak należy postąpić?

   Warianty odpowiedzi

   a) Należy podwyższyć wartość materiałów do ceny nabycia, ujmując różnicę jako przychód z tytułu wzrostu wartości aktywów. b) Należy pozostawić wartość w cenach ewidencyjnych, jeżeli różnica jest nieznaczna i nie wpływa na rzetelność obrazu sytuacji majątkowej. c) Należy podwyższyć wartość materiałów do ceny nabycia, ujmując różnicę jako korektę kosztów zmniejszającą zużycie materiałów.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 34 ust. 2, na dzień bilansowy wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu cen nabycia lub zakupu. Jeśli cena ewidencyjna jest niższa od ceny nabycia, jednostka zwiększa wartość aktywów, a różnica stanowi korektę kosztów (zmniejszenie kosztów). Ujęcie różnicy jako przychodu lub pozostawienie bez zmian jest nieprawidłowe. Wariant a jest błędny, ponieważ przychód nie jest właściwym ujęciem; wariant b jest błędny, ponieważ nie można pozostawić wartości bez doprowadzenia do ceny nabycia, nawet jeśli różnica jest nieznaczna.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2

   Więcej pytań z tej dziedziny