Test tematyczny

Zapasy, materiały i obrót towarowy

22 pytania w formacie części testowej: trzy warianty, dokładnie jedna odpowiedź poprawna. Tak samo wygląda arkusz na certyfikacji SKwP i na egzaminach z wiedzy na biegłego rewidenta, gdzie próg zaliczenia wynosi 60 procent punktów.

1. Pytanie 1 z 22

   Jednostka prowadzi ewidencję materiałów w cenach ewidencyjnych, stosując konta rozliczenia zakupu i odchyleń od cen ewidencyjnych. Na dzień bilansowy wartość materiałów wyrażoną w cenach ewidencyjnych należy doprowadzić do poziomu określonego w art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości. Które stwierdzenie dotyczące tego doprowadzenia jest prawidłowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Należy skorygować wartość materiałów o odchylenia od cen ewidencyjnych, tak aby wartość bilansowa nie przekraczała cen sprzedaży netto na dzień bilansowy, co wynika z art. 34 ust. 2 ustawy o rachunkowości. b) Należy dokonać odpisu aktualizującego, jeżeli cena ewidencyjna jest wyższa od ceny nabycia, a różnicę zaliczyć do pozostałych kosztów operacyjnych, co jest zgodne z art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości. c) Należy przeszacować materiały do wartości godziwej, a powstałą różnicę odnieść na kapitał z aktualizacji wyceny, co jest właściwe dla inwestycji długoterminowych, a nie dla rzeczowych aktywów obrotowych.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o rachunkowości, na dzień bilansowy wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych wyrażoną w cenach ewidencyjnych doprowadza się do poziomu określonego w art. 28 ust. 1 pkt 6, czyli do cen nabycia lub kosztów wytworzenia niewyższych od cen sprzedaży netto. Odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości lub wyceny według cen sprzedaży netto zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych, ale nie jest to sposób doprowadzenia wartości do właściwego poziomu. Przeszacowanie do wartości godziwej z odniesieniem na kapitał z aktualizacji wyceny dotyczy inwestycji długoterminowych, a nie rzeczowych aktywów obrotowych.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 2 oraz art. 28 ust. 1 pkt 6

   Więcej pytań z tej dziedziny

2. Pytanie 2 z 22

   Spółka handlowa stosuje do ewidencji towarów ceny zakupu. Na dzień bilansowy stwierdzono, że cena sprzedaży netto jednego z towarów jest niższa od ceny zakupu. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, spółka powinna:

   Warianty odpowiedzi

   a) Zwiększyć wartość towaru do ceny sprzedaży netto, ujmując różnicę w pozostałych przychodach operacyjnych. b) Nie dokonywać żadnych korekt, gdyż wycena w cenach zakupu jest dopuszczalna na dzień bilansowy. c) Dokonać odpisu aktualizującego do ceny sprzedaży netto, ujmując go w pozostałych kosztach operacyjnych.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, rzeczowe składniki aktywów obrotowych wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od cen sprzedaży netto na dzień bilansowy. Odpisy aktualizujące wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych dokonane w związku z utratą ich wartości oraz wynikające z wyceny według cen sprzedaży netto zamiast według cen nabycia, albo zakupu, albo kosztów wytworzenia zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych (art. 34 ust. 5). Zwiększenie wartości powyżej ceny nabycia nie jest dopuszczalne, a brak korekty byłby niezgodny z zasadą ostrożności.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 6 i art. 34 ust. 5

   Więcej pytań z tej dziedziny

3. Pytanie 3 z 22

   Jednostka stosuje metodę FIFO do wyceny rozchodu towarów. Na dzień bilansowy stany magazynowe obejmują partie zakupione po różnych cenach. Która z poniższych zasad dotyczących wyceny rozchodu jest zgodna z tą metodą?

   Warianty odpowiedzi

   a) Rozchód wycenia się kolejno po cenach tych składników, które jednostka najwcześniej nabyła. b) Rozchód wycenia się według cen przeciętnych ustalonych jako średnia ważona cen danego składnika. c) Rozchód wycenia się kolejno po cenach tych składników, które jednostka najpóźniej nabyła.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Metoda FIFO (first-in, first-out) polega na przyjęciu, że rozchód składnika aktywów wycenia się kolejno po cenach tych składników, które jednostka najwcześniej nabyła lub wytworzyła. Jest to zgodne z art. 34 ust. 4 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Wycena po cenach najpóźniej nabytych odpowiada metodzie LIFO, a według cen przeciętnych - metodzie średniej ważonej, określonym odpowiednio w pkt 3 i 1 tego przepisu.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4 pkt 2

   Więcej pytań z tej dziedziny

4. Pytanie 4 z 22

   Zgodnie z ustawą o rachunkowości, jednostka może stosować metodę LIFO do wyceny rozchodu zapasów. Jednakże w przypadku jednostek stosujących MSSF, metoda ta jest niedopuszczalna. Które stwierdzenie jest prawidłowe?

   Warianty odpowiedzi

   a) Ustawa o rachunkowości dopuszcza LIFO, ale MSR 2 zakazuje jej stosowania, dlatego jednostki stosujące MSSF nie mogą jej używać. b) Zarówno ustawa o rachunkowości, jak i MSR 2 dopuszczają LIFO, ale tylko w uzasadnionych przypadkach, pod warunkiem ujawnienia w sprawozdaniu finansowym. c) Ustawa o rachunkowości zakazuje LIFO, ale MSR 2 dopuszcza ją pod warunkiem ujawnienia w sprawozdaniu finansowym, gdyż odzwierciedla rzeczywisty przepływ zapasów.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Ustawa o rachunkowości w art. 34 ust. 4 pkt 3 wymienia metodę LIFO jako jedną z dopuszczalnych metod wyceny rozchodu rzeczowych składników aktywów obrotowych. Natomiast MSR 2 „Zapasy” wprost zakazuje stosowania LIFO, gdyż nie odzwierciedla ona rzeczywistego przepływu zapasów. Dlatego jednostki sporządzające sprawozdania finansowe zgodnie z MSSF nie mogą stosować LIFO. Pozostałe odpowiedzi są błędne, gdyż nie odzwierciedlają treści przepisów.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4 pkt 3; MSR 2

   Więcej pytań z tej dziedziny

5. Pytanie 5 z 22

   Jednostka prowadzi ewidencję towarów w punktach obrotu detalicznego w cenach sprzedaży, stosując narzuty. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, na dzień bilansowy wartość towarów w cenach sprzedaży należy:

   Warianty odpowiedzi

   a) Przeszacować do cen nabycia lub zakupu, odejmując narzuty, a następnie porównać z cenami sprzedaży netto i ewentualnie dokonać odpisu aktualizującego. b) Pozostawić w cenach sprzedaży, gdyż taka ewidencja jest dopuszczalna na dzień bilansowy bez żadnych korekt, a wartość towarów nie wymaga przeszacowania. c) Odpisać różnicę między cenami sprzedaży a cenami zakupu na wynik finansowy jako koszt operacyjny, bez konieczności porównywania z cenami sprzedaży netto.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości, ewidencja wartościowa obrotów i stanów towarów może być prowadzona w cenach sprzedaży dla punktów obrotu detalicznego, ale na dzień bilansowy wartość towarów należy doprowadzić do poziomu określonego w art. 28 ust. 1 pkt 6, czyli do cen nabycia lub zakupu nie wyższych od cen sprzedaży netto, poprzez odpowiednie narzuty i ewentualne odpisy aktualizujące. Pozostawienie w cenach sprzedaży byłoby zawyżeniem aktywów, a odpisanie różnicy na wynik finansowy bez odniesienia do wartości zapasu jest nieprawidłowe.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 17 ust. 2 pkt 3 oraz art. 28 ust. 1 pkt 6

   Więcej pytań z tej dziedziny