Przejdź do treści
Bilansjusz.pl

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, w przypadku gdy ceny nabycia jednakowych składników rzeczowych aktywów obrotowych są różne, wartość rozchodu można ustalać między innymi metodą LIFO. Które z poniższych stwierdzeń dotyczących tej metody jest prawdziwe?

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, w przypadku gdy ceny nabycia jednakowych składników rzeczowych aktywów obrotowych są różne, wartość rozchodu można ustalać między innymi metodą LIFO. Które z poniższych stwierdzeń dotyczących tej metody jest prawdziwe?

  1. a) Metoda LIFO jest zabroniona przez ustawę o rachunkowości dla jednostek stosujących MSR.
  2. b) Metoda LIFO polega na wycenie rozchodu po cenach składników najwcześniej nabytych.
  3. c) Metoda LIFO polega na wycenie rozchodu po cenach składników, które jednostka najpóźniej nabyła. poprawna
  4. d) Metoda LIFO jest jedną z metod wyceny rozchodu, ale wymaga zgody Ministerstwa Finansów.
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Metoda LIFO (last-in, first-out) polega na wycenie rozchodu po cenach składników najpóźniej nabytych. Jest ona dopuszczona przez ustawę o rachunkowości, natomiast MSR 2 jej zakazuje. Nie wymaga zgody MF, a wariant o najwcześniej nabytych opisuje FIFO.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 34 ust. 4 pkt 3

Pułapka: Zdający mylą LIFO z FIFO lub uważają, że LIFO jest zakazane w polskim prawie bilansowym.

Chcesz przerobić całą dziedzinę?

Zagadnienie omawiamy szerzej w artykule Zapasy: wycena, metody rozchodu i obrót towarowy.