Przejdź do treści
Bilansjusz.pl

Spółka otrzymała fakturę za zakup materiałów od dostawcy zagranicznego, opiewającą na 10 000 EUR. Płatność nastąpiła po 30 dniach. Na dzień powstania zobowiązania kurs średni NBP wynosił 4,20 zł/EUR, a w dniu zapłaty - 4,30 zł/EUR. Spółka ujęła zobowiązanie w księgach według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień powstania. Różnica kursowa powstała w momencie zapłaty wyniesie:

Spółka otrzymała fakturę za zakup materiałów od dostawcy zagranicznego, opiewającą na 10 000 EUR. Płatność nastąpiła po 30 dniach. Na dzień powstania zobowiązania kurs średni NBP wynosił 4,20 zł/EUR, a w dniu zapłaty - 4,30 zł/EUR. Spółka ujęła zobowiązanie w księgach według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień powstania. Różnica kursowa powstała w momencie zapłaty wyniesie:

  1. a) 1 000 zł - koszt finansowy poprawna
  2. b) 1 000 zł - przychód finansowy
  3. c) 4 300 zł - koszt finansowy
  4. d) 4 200 zł - przychód finansowy
Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zobowiązanie ujęto w księgach po kursie 4,20 zł/EUR (przyjęto, że kurs z dnia poprzedzającego był równy kursowi z dnia powstania). W dniu zapłaty zastosowano kurs faktycznie zastosowany, czyli 4,30 zł/EUR. Różnica kursowa = (4,30 - 4,20) * 10 000 = 1 000 zł. Ponieważ kurs wzrósł, zobowiązanie w przeliczeniu na złote jest wyższe, co stanowi koszt finansowy.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 30 ust. 2 i 4

Pułapka: Zdający często mylą stronę różnicy kursowej - wzrost kursu przy zobowiązaniu powoduje koszt, a spadek - przychód. Należy również pamiętać o właściwym kursie do wyceny początkowej.

Chcesz przerobić całą dziedzinę?

Zagadnienie omawiamy szerzej w artykule Rozrachunki: odpisy, różnice kursowe i wycena.