Jednostka otrzymała weksel własny od kontrahenta jako zabezpieczenie zapłaty za dostarczone towary. Weksel ten, zgodnie z ustawą o rachunkowości, należy ująć w księgach jako:
- a) należność wekslową w aktywach obrotowych poprawna
- b) należność warunkową ujawnioną w informacji dodatkowej
- c) środek pieniężny
- d) należność długoterminową
Bilansjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Weksel otrzymany jako zabezpieczenie zapłaty stanowi należność wekslową, która jest aktywem obrotowym, jeśli termin wymagalności nie przekracza 12 miesięcy. Należność warunkowa dotyczy sytuacji, gdy weksel jest jedynie gwarancją, a nie samodzielną wierzytelnością, ale w praktyce otrzymany weksel własny dłużnika jest ujmowany jako należność. Nie jest środkiem pieniężnym, ani należnością długoterminową, chyba że termin wymagalności przekracza 12 miesięcy.
Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 3 ust. 1 pkt 18 (należności krótkoterminowe)
Pułapka: Zdający często mylą weksel własny z wekslem obcym i traktują go jako zobowiązanie, a nie należność.