Jednostka nabyła obligacje skarbowe o terminie wykupu przypadającym za 3 lata. Obligacje te jednostka zamierza utrzymywać do terminu wykupu. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, obligacje te na dzień bilansowy mogą być wycenione według:
- a) ceny rynkowej, a skutki wyceny odnosi się na kapitał z aktualizacji wyceny
- b) skorygowanej ceny nabycia, jeżeli dla obligacji został określony termin wymagalności poprawna
- c) wyłącznie według ceny nabycia pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości
- d) wartości godziwej, a skutki wyceny odnosi się w całości na koszty finansowe
Bilansjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy o rachunkowości, inwestycje długoterminowe inne niż nieruchomości i wartości niematerialne i prawne mogą być wyceniane według ceny nabycia pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości, według wartości godziwej lub skorygowanej ceny nabycia, jeżeli dla danego składnika aktywów został określony termin wymagalności. Obligacje zamierzone do utrzymania do terminu wykupu mogą być wyceniane według skorygowanej ceny nabycia. Pozostałe odpowiedzi są niepełne lub błędne, ponieważ wycena według ceny rynkowej nie jest przewidziana dla tego typu inwestycji długoterminowych, a wycena według wartości godziwej może być stosowana, ale nie jest to jedyna możliwość.
Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 3
Pułapka: Kandydaci często mylą zasady wyceny inwestycji długoterminowych z krótkoterminowymi, zwłaszcza w zakresie możliwości stosowania skorygowanej ceny nabycia.