Zgodnie z ustawą o rachunkowości, na dzień bilansowy środki trwałe i wartości niematerialne i prawne wycenia się:
- a) w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia, lub wartości przeszacowanej, pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne oraz o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości poprawna
- b) w cenie rynkowej lub wartości godziwej, pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne
- c) w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia, bez pomniejszania o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości
- d) w wartości przeszacowanej, bez pomniejszania o odpisy amortyzacyjne
Bilansjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Poprawna odpowiedź wynika z art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości, który nakazuje wycenę środków trwałych i WNiP w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia, lub wartości przeszacowanej, pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Pozostałe warianty są nieprawidłowe, ponieważ albo pomijają odpisy z tytułu trwałej utraty wartości, albo opierają się na wartości rynkowej lub godziwej, które dla tej kategorii aktywów są stosowane tylko w szczególnych przypadkach.
Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 28 ust. 1 pkt 1
Pułapka: Zdający często mylą wycenę bilansową środków trwałych z ich wyceną według wartości godziwej, która dotyczy tylko niektórych kategorii, np. inwestycji.