Test tematyczny

Środki trwałe, wartości niematerialne i amortyzacja

22 pytania w formacie części testowej: trzy warianty, dokładnie jedna odpowiedź poprawna. Tak samo wygląda arkusz na certyfikacji SKwP i na egzaminach z wiedzy na biegłego rewidenta, gdzie próg zaliczenia wynosi 60 procent punktów.

1. Pytanie 1 z 22

   Jednostka mikro, która nie jest spółką kapitałową, nabyła środek trwały o wartości początkowej 8 000 zł. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, jednostka ta może dokonać odpisu amortyzacyjnego od tego środka trwałego:

   Warianty odpowiedzi

   a) według zasad określonych w przepisach podatkowych, z wyłączeniem możliwości jednorazowego odpisu. b) jednorazowo w miesiącu przyjęcia do używania, na podstawie przepisów podatkowych. c) wyłącznie metodą liniową według stawek podatkowych, bez możliwości stosowania innych metod.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Jednostka mikro i mała może dokonywać odpisów amortyzacyjnych według zasad podatkowych, co obejmuje również możliwość jednorazowego odpisu. Spółki kapitałowe są wyłączone z tego uproszczenia, a metody podatkowe nie ograniczają się wyłącznie do liniowej.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 32 ust. 7 i 8

   Więcej pytań z tej dziedziny

2. Pytanie 2 z 22

   Koszty zakończonych prac rozwojowych prowadzonych przez jednostkę na własne potrzeby można zaliczyć do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli:

   Warianty odpowiedzi

   a) Jednostka podjęła decyzję o wytwarzaniu produktu, a koszty prac zostały poniesione w okresie nie dłuższym niż 5 lat, przy czym przydatność techniczna nie została jeszcze potwierdzona. b) Produkt lub technologia są ściśle ustalone, koszty wiarygodnie określone, techniczna przydatność stwierdzona i udokumentowana, a jednostka podjęła decyzję o wytwarzaniu lub stosowaniu, oraz koszty zostaną pokryte przychodami. c) Rezultaty prac rozwojowych mają określony okres ekonomicznej użyteczności, a koszty są udokumentowane fakturami zakupu, jednak nie określono ściśle produktu ani nie podjęto decyzji o wytwarzaniu.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Aktywowanie kosztów prac rozwojowych wymaga łącznego spełnienia trzech warunków: ściśle ustalonego produktu lub technologii z wiarygodnie określonymi kosztami, stwierdzonej i udokumentowanej przydatności technicznej oraz decyzji o wytwarzaniu, a także przewidywanego pokrycia kosztów przychodami. Pozostałe warianty pomijają część warunków lub odwołują się do kryteriów nieprzewidzianych w ustawie. Wariant b nie wymaga stwierdzenia przydatności technicznej ani pokrycia kosztów przychodami, a wariant c nie wymaga ściśle ustalonego produktu ani decyzji o wytwarzaniu.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 33 ust. 2

   Więcej pytań z tej dziedziny

3. Pytanie 3 z 22

   Jednostka mała, niebędąca spółką kapitałową, nabyła środek trwały. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, w zakresie amortyzacji jednostka ta może:

   Warianty odpowiedzi

   a) dokonywać odpisów amortyzacyjnych według zasad określonych w przepisach podatkowych, z wyłączeniem spółek kapitałowych i niektórych spółek osobowych, przy czym stawki mogą być indywidualnie ustalane dla środków trwałych używanych lub ulepszonych. b) dokonywać odpisów według zasad podatkowych, ale tylko dla środków trwałych o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, z możliwością jednorazowego odpisu w ciężar kosztów. c) stosować wyłącznie stawki amortyzacyjne określone w ustawie o podatku dochodowym, bez możliwości ich indywidualnego ustalenia, dla wszystkich środków trwałych, niezależnie od ich wartości początkowej.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Ustawa zezwala jednostkom mikro i małym na stosowanie podatkowych zasad amortyzacji, ale wyłącza z tego uprawnienia jednostki sektora finansów publicznych, spółki kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne oraz niektóre spółki jawne i komandytowe. Stawki podatkowe nie są ograniczone do 10 000 zł, a możliwość indywidualnego ustalania stawek nie jest wykluczona. Poprawny jest wariant dopuszczający zasady podatkowe wraz z ustawowymi wyłączeniami.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 32 ust. 7 i 8

   Więcej pytań z tej dziedziny

4. Pytanie 4 z 22

   Na dzień przyjęcia środka trwałego do używania jednostka ustaliła okres amortyzacji wynoszący 8 lat. Po trzech latach użytkowania stwierdzono, że środek będzie używany przez łącznie 5 lat. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, jednostka powinna:

   Warianty odpowiedzi

   a) kontynuować amortyzację według pierwotnie ustalonego okresu, bez możliwości zmiany. b) dokonać korekty odpisów amortyzacyjnych w roku bieżącym, ujmując różnicę jako błąd podstawowy. c) zweryfikować okres amortyzacji i odpowiednio skorygować odpisy w następnych latach obrotowych.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Poprawność stosowanych okresów i stawek powinna być okresowo weryfikowana, a w razie potrzeby korekta odpisów jest dokonywana w następnych latach obrotowych, a nie w roku bieżącym. Nie stanowi to błędu podstawowego, a zmiana okresu jest dopuszczalna.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 32 ust. 3

   Więcej pytań z tej dziedziny

5. Pytanie 5 z 22

   Jednostka poniosła nakłady na modernizację środka trwałego, które zwiększyły jego zdolność wytwórczą. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, nakłady te należy:

   Warianty odpowiedzi

   a) zwiększyć wartość początkową środka trwałego, jeżeli wartość użytkowa po ulepszeniu przewyższa wartość przy przyjęciu do używania, co oznacza, że nakłady te przyczyniają się do wzrostu zdolności wytwórczej, poprawy jakości produktów lub obniżenia kosztów eksploatacji, a tym samym podnoszą przyszłe korzyści ekonomiczne. b) zakwalifikować do środków trwałych w budowie, a następnie przekazać na zwiększenie wartości środka trwałego, co jest właściwe dla nakładów ponoszonych na budowę lub montaż nowego środka trwałego, a nie na modernizację już istniejącego, który jest użytkowany. c) odnieść w koszty okresu, w którym je poniesiono, jako koszt remontu, który nie zwiększa wartości użytkowej środka trwałego, lecz przywraca jego pierwotny stan techniczny i zdolność do używania przez dotychczasowy okres ekonomicznej użyteczności.
   Sprawdź

   Bilansjusz wyjaśnia:

   Koszty ulepszenia, które powodują wzrost wartości użytkowej mierzonej np. zdolnością wytwórczą, zwiększają wartość początkową środka trwałego. Remont, który nie poprawia wartości użytkowej, obciąża koszty okresu, a środki trwałe w budowie dotyczą nowo wytwarzanych lub montowanych środków. Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o rachunkowości, ulepszenie środka trwałego polega na przebudowie, rozbudowie, modernizacji lub rekonstrukcji i powoduje, że wartość użytkowa tego środka po przyjęciu do używania przewyższa posiadaną przy przyjęciu do używania miarę użyteczności. Wartość początkową środka trwałego zwiększają koszty ulepszenia, które są finansowane ze środków własnych lub innych źródeł, a także koszty ulepszenia wynikające z umowy leasingu finansowego.

   Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 31 ust. 1

   Więcej pytań z tej dziedziny