Spółka z o.o. poniosła w 2025 r. nakłady na dostosowanie hali produkcyjnej do nowej linii technologicznej. Nakłady te spowodowały wzrost zdolności wytwórczej hali o 30% oraz wydłużenie okresu jej używania o 5 lat. Zgodnie z ustawą o rachunkowości nakłady te należy:
- a) odnieść w ciężar kosztów okresu jako koszt remontu
- b) zwiększyć wartość początkową hali jako koszt ulepszenia, jeżeli wartość użytkowa po zakończeniu ulepszenia przewyższa wartość przy przyjęciu do używania poprawna
- c) ujmować jako środek trwały w budowie, a po zakończeniu prac przekazać na odrębny środek trwały
- d) zaliczyć do wartości niematerialnych i prawnych jako koszt prac rozwojowych
Bilansjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o rachunkowości koszty ulepszenia, polegającego na przebudowie, rozbudowie, modernizacji lub rekonstrukcji, zwiększają wartość początkową środka trwałego, jeżeli wartość użytkowa po ulepszeniu przewyższa posiadaną przy przyjęciu do używania wartość użytkową, mierzoną m.in. okresem używania, zdolnością wytwórczą czy jakością produktów. W opisanej sytuacji wzrost zdolności wytwórczej i wydłużenie okresu używania wskazują na ulepszenie, a nie remont. Nie jest to środek trwały w budowie ani wartość niematerialna, gdyż nie dotyczą one wytworzenia nowego środka trwałego ani prac rozwojowych.
Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 31 ust. 1
Pułapka: Częstym błędem jest uznanie każdej modernizacji za remont, podczas gdy decydujące jest porównanie wartości użytkowej przed i po ulepszeniu.