Na dzień bilansowy spółka posiada zobowiązanie z tytułu dostaw, które nie zostało jeszcze zafakturowane, ale kwota jest wiarygodnie oszacowana. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, zobowiązanie to należy ująć jako:

Na dzień bilansowy spółka posiada zobowiązanie z tytułu dostaw, które nie zostało jeszcze zafakturowane, ale kwota jest wiarygodnie oszacowana. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, zobowiązanie to należy ująć jako:

1. a) bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów, a w bilansie wykazać jako zobowiązania. poprawna
2. b) rezerwę na zobowiązania, gdyż dotyczy przyszłego świadczenia.
3. c) zobowiązanie warunkowe, ponieważ nie ma faktury.
4. d) czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów, gdyż dotyczy przyszłego okresu.

Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zobowiązania wynikające ze świadczeń wykonanych na rzecz jednostki przez kontrahentów, których kwotę można oszacować, stanowią bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów (art. 39 ust. 2 pkt 1). W bilansie wykazuje się je jako zobowiązania, a nie jako rezerwy. Pozostałe warianty błędnie kwalifikują to zobowiązanie.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 39 ust. 2 pkt 1

Pułapka: Częstym błędem jest uznanie takich zobowiązań za rezerwy, podczas gdy ustawa wyraźnie odróżnia bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów od rezerw.