Jednostka tworzy rezerwę na przyszłe zobowiązania z tytułu udzielonych poręczeń. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, rezerwa ta powinna być utworzona, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

Jednostka tworzy rezerwę na przyszłe zobowiązania z tytułu udzielonych poręczeń. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, rezerwa ta powinna być utworzona, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1. a) zobowiązanie jest pewne lub wysoce prawdopodobne, a jego kwotę można wiarygodnie oszacować poprawna
2. b) zobowiązanie jest pewne, a jednostka podjęła uchwałę o jego utworzeniu
3. c) zobowiązanie jest możliwe, a jednostka posiada środki pieniężne na jego pokrycie
4. d) zobowiązanie jest prawdopodobne, a jednostka uzyskała zgodę organu nadrzędnego

Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 35d ust. 1 ustawy o rachunkowości, rezerwy tworzy się na pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania, których kwotę można w sposób wiarygodny oszacować. Pozostałe warianty wprowadzają dodatkowe warunki nieznane przepisom (uchwała, środki pieniężne, zgoda organu) lub obniżają wymóg pewności do samego prawdopodobieństwa.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości (Dz.U. 2026 poz. 522), art. 35d ust. 1

Pułapka: Zdający często mylą rezerwy z zobowiązaniami warunkowymi, które nie są ujmowane w księgach, a jedynie opisywane w informacji dodatkowej.