Na podstawie ustawy o rachunkowości, do aktywów obrotowych zalicza się składniki, których okres użycia lub spłaty jest dłuższy niż 12 miesięcy, ale tylko wtedy, gdy są one przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego. Czy to stwierdzenie jest prawdziwe?

Na podstawie ustawy o rachunkowości, do aktywów obrotowych zalicza się składniki, których okres użycia lub spłaty jest dłuższy niż 12 miesięcy, ale tylko wtedy, gdy są one przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego. Czy to stwierdzenie jest prawdziwe?

1. a) Tak, jest prawdziwe.
2. b) Nie, jest fałszywe, ponieważ aktywa obrotowe to takie, których okres użycia lub spłaty jest krótszy niż 12 miesięcy, niezależnie od przeznaczenia do zbycia.
3. c) Nie, jest fałszywe, ponieważ aktywa obrotowe to takie, których okres użycia lub spłaty jest krótszy niż 12 miesięcy, a także te o okresie dłuższym, jeśli są przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy. poprawna
4. d) Nie, jest fałszywe, ponieważ aktywa obrotowe to wyłącznie środki pieniężne i należności krótkoterminowe.

Bilansjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Ustawa o rachunkowości nie zawiera wprost definicji aktywów obrotowych, ale w praktyce i w świetle załącznika nr 1 do ustawy, aktywa obrotowe obejmują składniki, które są przeznaczone do zbycia lub spłaty w ciągu 12 miesięcy, nawet jeśli ich okres użycia jest dłuższy. Wskazany wariant poprawny oddaje tę zasadę.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości, załącznik nr 1 (Dz.U. 2026 poz. 522)

Pułapka: Kandydaci często mylą kryterium 12 miesięcy z bezwzględnym ograniczeniem okresu użycia, a nie z przeznaczeniem do zbycia.